Ülkemiz, mevsim ortalamaların üstünde bir yaz yaşıyor... Yani dengesiz doğa, zaten siyasi iktidarın 23 yıldır ezdiği insanları daha da bunaltmış durumda... *** Emekliler bunalımdalar çünkü aç ve açıktalar! Yağmurda çamurda, Güneşin altında toprağı işleyen milletin karnını doyuran ama kendi karınlarını doymayan çiftçi perişan! Asgari ücret açlık sınırının altında... Asgari ücret alan 4 kişilik aile bile yoksulluk sınırını geçemiyor... Gençler geleceklerinden umudu kesmişler... Her gün kadın ölümleri vahşeti yaşanıyor... Çocuklar bilime dönük eğitim alamıyor, dine bağımlı ve çağın dışında yetiştirilmeye zorlanıyor... Gaziler Ankara’nın göbeğinde kaderlerine bırakılmış... Madencileri, yalnızca sözünü tutmayan yandaş patron değil, bakanlarda aldatıyor... Velhasıl, toplumsal bunalımın dozu, sıcaklardan daha baskın!. *** Niye? Toplumu kategorize eden siyasal İslamcılar, yarattıkları tarikatların gücünü, yurttaşın huzurunun üstünde tutuyor... İşcinin emeğini değil, patronun sermayesini tercih ediyor... Köylünün toprağını değil, maden sahibini çıkardığı altını, gümüşü, kömürü önceliyor... Bu anlayıştır ki, milletin “malını, doğasını, suyunu ormanını, denizini evladını yok eden bir noktaya doğru hızlıca” götürüyor... Kimsenin mal ve can güvencesi kalmadı çünkü, hak hukuk adalet kayboldu... *** Türkiye’yi yönetenler, tam bir miras yedi anlayışıyla, ülkenin kaynaklarını savuruyor, değerlerini harcıyor, keyfince borç alıp milletin kesesinden ağalık taslıyor... *** Örnek Somali! Türkiye’nin Somali politikası artık yalnızca, “insani yardım” sözcüğüyle açıklanamayacak kadar büyük, pahalı ve kontrol edilemez bir ilişkiye dönüşmüş durumda... 2011’den bu yana Türkiye’nin Somali’ye yaptığı insani ve teknik kalkınma yardımının 1 milyar doları aştığını bizzat resmi kaynakları açıklıyor... *** Somali’ye Hastaneler, yollar, eğitim kurumları, kamu binaları yapıldı... Karşılıklı anlaşmalarla, Mogadişu Limanı’nın işletmesi 2014’te Albayrak Grubu’na verildi; şirketin açıklamasına göre 20 yıllık işletme hakkını aldı. 2020’de 14 yıllık yeni bir imtiyaz anlaşması yapılarak, 50 milyon dolarlık yatırım programı belirlendi... Pandemi döneminde yurttaşlarımızdan İban’la bin lira isteyen iktidar, Somali’ye Moğadişi Limanı için 50 milyon dolar hibe etti... *** Somali’ye yapılan yardımlar karşılığında iktidarın beklentisi, petrol ve doğal gazından yararlanmak...
Bu amaçla; “Türkiye ile Somali 2024’te kara ve deniz sahalarında petrol ve doğal gaz aranması ve üretilmesini kapsayan anlaşmalar imzaladı... İnsani yardım yaparak stratejik dostluk ve ortaklık kuran Türkiye, Afrika’da güçlü olmak adına yola çıktı... *** İktidar vergi veren yurttaşlarına hizmet etmek yerine kaynaklarını Somali’e aktarırken, Somali Dışişleri Bakanlığı; 21 Ağustos 2026’da KKTC konusunda beklenmedik bir açıklama yaptı: “Kıbrıs Cumhuriyeti”nin egemenliğine, bağımsızlığına, birliğine ve toprak bütünlüğüne saygısını teyit etti; KKTC’yi tanımadığını bildirdi... . *** Sınırsız yardım yapılan Somali, konu KKTC olduğunda Ankara’nın değil, BM’nin tezini benimsemiştir! Bu açıklama, Somali’nin devlet politikası olabilir, ancak iktidar, halkını bilgilendirmeden aktardığı kaynakları karşılığında böyle bir muameleyle karşılaşmasını nasıl açıklayacaktır? Dış politika hayır kurumu değildir...
Bu durumda Türkiye kazanmamışsa kim kazanmıştır? Ama asıl soru da budur.
