Meci

Yöneten/Yönetilen kavramları kalkınca bu elbette belediyeden sokağa, eve aileye de yansıyor. Demokrasi de sandığa gitmekle sınırlı kalmıyor, yaşama yayılıyor. Fındıklı’da doğanın yanında, halkın safında bir anlayışla kadın meclisinden çocuk meclisine bir geniş, ferah, özgür Meci sofrası kuruluyor ki, Sakallı’nın ‘herkesten yeteneğine göre, herkese ihtiyacı kadar’ felsefesi de karşılığını burada buluyor.