Karamandan.com yazarlarından Bektaş Tura, kaleme aldığı son köşe yazısında Karaman Müzesinde sergilenen Manazan Güzeli’nin artık bir mezara kavuşturulması gerektiğini savundu. Manazan Mağaraları’nda bulunan ve doğal şartlar sayesinde yaklaşık 1400 yıl boyunca korunduğu belirtilen kadın bedeni, uzun yıllardır Karaman Müzesinin en dikkat çekici eserlerinden biri olarak ziyaretçilerin karşısına çıkıyor. Ancak Tura, konunun yalnızca arkeolojik ve bilimsel değer üzerinden değerlendirilmemesi gerektiğini belirterek insan onuru, ölüm sonrası mahremiyet ve kültürel değerler açısından da ele alınması gerektiğini ifade etti. Tura’nın yazısında dikkat çeken ayrıntılardan biri de erkek kardeşi Erkan ile İskoçyalı eşi Becky’nin Karaman Müzesine gerçekleştirdiği ziyaret oldu.
Tura’nın aktardığına göre Becky, Manazan Güzeli’nin gerçek bedeninin camekân içerisinde sergilendiğini görünce oldukça etkilendi ve “Ölmüş bir insanın bedeni neden sergileniyor?” sorusunu yöneltti. Bu tepkinin kendisini de düşünmeye sevk ettiğini belirten Tura, Karaman’da yaşayan insanların yıllardır görmeye alıştıkları bir durumun aslında yeniden sorgulanması gerektiğini dile getirdi. “Alışmış olmamız yapılan şeyi doğru kılar mı?” “Bilimsel İncelemeler Yapılsın, Ama Gerçek Bedeni Sergilemek Şart mı?” Manazan Güzeli’nin bilimsel ve tarihi açıdan büyük bir değer taşıdığını kabul eden Tura, bedenin bilim insanları tarafından incelenmesine karşı olmadığını özellikle vurguladı. Üç boyutlu taramalarının yapılabileceğini, birebir modelinin hazırlanabileceğini, fotoğraflarının ve bilimsel verilerinin müzede sergilenmeye devam edebileceğini belirten Tura, gerçek insan bedeninin camekân içerisinde tutulmasının ise artık gerekli olmadığını savundu. “Çünkü o camekânın içerisinde yalnızca arkeolojik bir buluntu yok.
Bir insan var.” Konunun dinî kimlikten bağımsız değerlendirilmesi gerektiğini de belirten Tura, Manazan Güzeli’nin hangi inanca mensup olduğunun bilinmemesinin temel meseleyi değiştirmediğini ifade etti. Tura’ya göre asıl tartışılması gereken konu, yüzyıllar önce yaşamış bir insanın bedenine bugün nasıl yaklaşılması gerektiği. Bektaş Tura yazısında Kültür ve Turizm Bakanlığı ile Karaman’daki yetkililere de çağrıda bulundu. Manazan Güzeli’nin tarihî hikâyesinin ve bilimsel öneminin müzede yaşatılmaya devam edilmesini isteyen Tura, gerçek bedenin ise gerekli bilimsel çalışmalar tamamlandıktan sonra toprağa verilmesini önerdi. Tura, mezarın Manazan Mağaraları’nın bulunduğu bölgeye yakınlığı nedeniyle Taşkale’de olabileceğini ifade ederek burada sade bir mezar oluşturulmasını teklif etti. Mezar taşında da bilinmeyen konulara ilişkin herhangi bir yakıştırma yapılmadan, yalnızca bilimsel olarak bilinen bilgilerin yer alabileceğini belirtti. Tura, yaklaşımını şu sözlerle özetledi: “İnsanlar artık ona bakmaya değil, ziyaret etmeye gitsin.
Arada çok büyük bir fark var.” “Bu Kadının Yatacak Yeri Yok mu?” başlıklı yazı, Manazan Güzeli üzerinden müzelerde sergilenen insan kalıntılarının etik boyutunu da gündeme taşıdı. Bir tarafta tarihi ve bilimsel açıdan son derece önemli bir arkeolojik buluntunun gelecek nesillere gösterilmesi düşüncesi bulunurken, diğer tarafta gerçek bir insan bedeninin ziyaretçilere açık biçimde sergilenmesinin insan onuru ve ölüm sonrası mahremiyet açısından uygun olup olmadığı tartışılıyor. Tura ise yıllardır Karaman Müzesinde sergilenen Manazan Güzeli için artık farklı bir yol izlenmesi gerektiği görüşünde. Yazısını güçlü bir çağrıyla tamamlayan Tura şu ifadeleri kullandı: “Bir insanın hikâyesi müzede yaşayabilir. Ama bedeni huzur bulmalı.
İnsanın son uğrak noktası bir camekân değil, toprak olmalı.” Bektaş Tura’nın gündeme taşıdığı konu şimdi Karaman’da şu soruyu tartışmaya açtı:
