Kişisel finans uzmanı Bernadette Joy, çoğu insanın kariyerinin tam ortasında olduğu bir yaşta işi bıraktı. Geçen yıl, henüz 40'ındayken. İşten ayrılırken aklında tek bir plan taşıyordu.
Bir K-pop grubunun, BTS'in dünya turnesini baştan sona takip etmek. 2027 sonuna kadar grubu üç ayrı kıtada toplam 20 kez sahnede izlemiş olacak. Yüzlerce kişinin parasını yönettiği yıllarda fark ettiği bir şey vardı.
İnsanların çoğu emekli olabilmek için gereken tutara kilitleniyor, emekliliğin gerçekte nasıl bir şey olacağını ise neredeyse hiç düşünmüyordu. Üstelik bunu söyleyen kişi, on yıl önce 300 bin dolar borç altındaydı. Joy'un kendi cevabı ise konser salonlarında şekillendi.
PARAYI YAŞAMAK İSTEDİĞİ HAYATA GÖRE YENİDEN DİZDİ BTS 2023'te askerlik nedeniyle ara verdiğinde, Joy grubun yeniden bir araya geleceği günler için para ayırmaya başladı. Turne geçen yıl duyurulunca da "BTS'le Turne" adını verdiği ayrı bir nakit fon açtı. Ne yatırımlarını satacaktı ne de kredi kartına yüklenecekti.
Fona konser biletlerinden uçuş ve otel masraflarına kadar turnenin bütün kalemlerini yazdı. Bu tercih, emeklilik birikimine bakışını da değiştirdi. Başta parasını yalnızca yatırım ve aracı kurum hesaplarında tutmayı düşünüyordu.
Grubu ne kadar çok izlemek istediğini görünce, gerektiğinde hızlıca ulaşabileceği nakde de ihtiyacı olduğunu anladı. Böylece endeks fonları ve temettü ödeyen ETF'lerin yanına, kolayca çekebileceği para piyasası fonları ve nakit hesaplar ekledi; bu ona hem esneklik hem de bir tür iç huzur verdi. Bütün bunlar Joy'u tek bir sonuca götürdü.
Finansal özgürlük, olabildiğince çok para biriktirmekle değil, zamanı istediği gibi kullanabilme esnekliğiyle ilgiliydi. Bugün eşi AJ ile birlikte ayda yaklaşık 6.000 dolarla rahat bir hayat sürüyor. Birlikte çalıştığı emeklilerin çoğunda ortak bir tablo görmüştü.
Onlarca yıl boyunca vakitleri başkaları tarafından belirlenmiş insanlardı; emeklilik gelince bütün gün birden kendilerinin oluyordu. Bu, özgürleştirici bir tablo gibi durabilir; ama Joy'a göre kendisi dahil pek çok kişi bunun ne kadar yön kaybettirici olabileceğini küçümsüyor. Kendi sorusu şuydu: kimsenin onu beklemediği bir salı sabahı ne yapacaktı?
BTS bu boşluğa bir çerçeve getirdi. Planlanacak yolculuklar, görülecek yeni şehirler derken günleri kendiliğinden dolmaya başladı. Emekliliğin ilk yılı ona her harcamayı iki soruyla tartmayı öğretti: "Buna değer mi?" ve "Bu harcama nasıl bir hayatı mümkün kılıyor?" 2025'in sonunda Joy ve eşi Kuzey Karolina'dan ayrılıp Las Vegas'ta iki yatak odalı bir daireye yerleşti.
Neden Las Vegas diye sorulduğunda bazen "BTS için" diye şaka yapıyorlar. Ama şakanın yarısı gerçek. Şehri çekici kılan en somut şey, seyahati kolaylaştıran havalimanıydı; konserler ve milli parklara kısa sürüşlerle ulaşmak da bunu tamamlıyordu.
Taşındıktan sonra dört BTS konserine gittiler. Konserler iyiydi, ama taşınma kararının doğru olduğunu göstermeleri daha önemliydi. Joy'un babası 72 yaşına kadar çalışmış, vefat etmeden önce yalnızca on yıl kadar süren, kendi deyişiyle "sadece insan olabildiği" bir emeklilik yaşamıştı.
Babasının bunca yıl çalışmasının, kızı da aynı kalıbı tekrarlasın diye olmadığına inanıyor. 40'ında işi bırakmasının bir nedeni de sevdiği şeyleri bedeni hâlâ elverirken yapmaktı. Bunu şimdi yapmanın bir bedeli var.
Ertelemenin de bir bedeli olduğunu düşünüyor. Yetişkin hayatının büyük kısmında başarı, Joy'un kim olduğunun ana parçasıydı. Hedef koymakta ve işleri bitirmekte iyiydi.
Emeklilik onu daha zor bir soruyla baş başa bıraktı. Bir sonraki şeyi başarmaya çalışmadığında geriye ne kalıyordu? Hayran topluluğunun bir parçası olmak bu soruyu yanıtlamasına yardım etti.
Kariyerini kurarken arka plana ittiği dinlenmeye ve ilişkilere ne kadar değer verdiğini de o dönemde anladı. Parayla ilgili yaşadıklarını uzun süredir herkese açık paylaşan biri olarak, olumsuz yorumları eskiden fazlasıyla içine alıyordu. BTS'in maruz kaldığı çevrimiçi eleştiri kendisininkinden çok daha büyük ölçekteydi; buna rağmen grup kendisi olmayı sürdürüyor, ruh sağlığını önceliyor, olumlu çizgisinden sapmıyordu.
Bu tavır ona da aynısını yapma cesareti verdi. Turneyi takip etmek onu dünyanın çevresinde dolaştırdı; hatta gençliğinde değişim öğrencisi olarak kaldığı bir şehre yeniden götürdü. Bu yolda, başka türlü hiç tanışamayacağı, 20'den fazla ülkeden arkadaşlar edindi.
Konserler ona hem içerdikleri sanat hem de orada kurulan yoldaşlık duygusu nedeniyle enerji veriyor. "Bunların hiçbiri bir servet beyanında görünmüyor," diyor Joy. "Ama servetimi tam da bunun için kurdum." Yıllarca para biriktirmeyi ve yatırım yapmayı öğrenmişti.
Şimdi peşinde olduğu şey elindekini nasıl bir hayata dönüştüreceği.
