Zihnimiz gün içinde hangi zamanda deveran ediyor hiç farkına vardık mı? Çalışma masamda otururken zihnimde böyle bir soru filizlendi. Kimilerimiz geçmiş günlerde deveran ederek yaşar ve ölür.
Kimilerimiz gelecek günlerde deveran ederek yaşar ve ölür. Çok az bir kesim de bugün için yaşar ve hedeflerinin peşinde anlamlı bir mücadele verir. Bazı insanları yıllardır gözlemliyorum bir türlü geçmişin ince hesabını bırakıp önündeki işe kendini veremeyen hem kendilerine hem çevrelerine hayatı zorlaştıran.
Yine öyle insanları tanıyorum ki, gelecek günlerin evhamıyla hayatını zehir eden, yine bugünkü güne odaklanamayan. Dünyadaki çok az bir insan ise bugünde, anda kalarak zihnini geçmiş ve gelecekle bulandırmıyor, hasta etmiyor. “Dün öldü.
Bugün ise can çekişmede. Yarın henüz, doğmadı, doğmayacak belki de “ Geçmiş günlerinle ve kendinle barış; çünkü geçmiş günlerde sadece sen değil, birçok kişi hata yaptı. Belki imkânsızlıklar, tecrübesizlik yüzünden birçok fırsatı kaçırdı, muradına eremedi.
Geçmişte sana zarar veren insanları da unut, birçoğu kabirde ama senin kin ve nefretin bugünkü hayatını çekilmez kılıyor. Bize düşen şu an ölmüş olan geçmiş günlerin tecrübesinden yararlanarak hatalarımızla yüzleşerek bugünkü günü ve geleceği güzelleştirmek için var gücümüzle çalışmak. Bugün için çalış ve yarını bugünün, yarınların sahibi olan Yüce yaratıcıya bırak.
O seni senden daha iyi düşünür. Sana kendi annenden babandan daha çok şefkatli ve merhametlidir. Gelecek endişesi ile yaşamayı artık bırak, şu ana kadar seni sana sormadan dünya pazarına gönderen hangi canlının rızkını vermemiş.
Allah hangi deldiği boğazı aç bırakmış. Sana bana düşen bugünü en güzel şekilde değerlendirmek. Sabah güneş doğmadan kalkmak, gece onda yatmak gün doğmadan yataktan uçmak.
O günkü planımızı yapmak ve o gün yapacağımız işe odaklanmak. Geçmişe tövbe, geride kalanları ve kendimizi affetme, geleceğe tevekkül, bugüne de çalışma ve üretme yakışır. Hz.
ve Hoca Ahmed Yesevî ne güzel ifade etmiş: “Çalışanlar, kötülük düşünmeye vakit bulamazlar Çalışmayanlar ise, kendilerini kötülükten kurtaramazlar.” “Kitabına eğilmiş çocuk, aşını pişiren kadın, tarlasını süren çiftçi, tezgâhtaki sanatkâr, fenalık düşünmeye vakit bulamaz." Eğer bugününü anlamlı, faydalı işlerle dolduramaz, bir işe kendini veremezsen fenalıklar, şikâyet, karamsarlık, negatif düşüncelerle doldurursun. “Kardeşim sen düşünceden ibaretsin. Geriye kalan et ve kemiksin.
Gül düşünürsün, gülistan olursun. Diken düşünürsün dikenlik olursun.” Eğer zihninin bugünde kalmasını, bugünde dolaşmasını, deveran etmesini istiyorsan geçmiş ve gelecekle çok uğraşma, önündeki işi en iyi şekilde yapmaya çalış ve iyiye, güzele, pozitife odaklan. Düşüncelerini en çok kirleten olumsuz bakış açısına sahip olmandır.
Geleceği kötü görmen, kendinin bir işe yaramadığını düşünmen, insanların olayların en kötü tarafına bakışını çevirmendir. Negatif düşüncenin gücü yıllardır seni hasta etti, diken düşünerek gülistanda yaşayamayacağını ne zaman fark edeceksin? Geçmişin travmalarıyla ve geleceğin kaygısıyla hasta ettiğin zihninle yeni bir dünyayı nasıl kurabilirsin?
Yıllardır bataklığa çevirdiğin zihninin pis kokusundan ne zaman kurtulmayı düşünüyorsun, bir sen alamadın o kokuyu, yakınlarına ise aşikâr? Özetle gelecek güzel günler, bugün için çalışan ve bu çalışmanın içinde ilmi, manevi çalışmalara yer veren olumluya odaklanan kendisiyle geçmişiyle geleceğiyle insanlarla diğer canlılarla ve Yaratıcıyla barışık, şahıstan şahsiyete geçebilmeyi başarmış; zihni ve özü gür, temiz insanların olacaktır.
