Toplumun Kalbi Aile, Ömer Demirbağ

Dün akşam oğlum Yusuf Musab ile beraber MGV’nin düzenlediği konuşmacı olarak Dr. Ömer Demirbağ’ın sunumuyla gerçekleşen“ Topumun Kalbi Aile” başlıklı konferansa katıldık. Hanım ve büyük oğlum Halil Muaz yoğun mesailerinden dolayı katılamadılar.

Katılamayan diğer aileler için ajandama aldığım notları siz okuyucularımla paylaşmak istedim. Öncelikle bu konferansı tertip eden AGD, MGV ve İdealist Gençlik Topluluğuna ve emeği geçen fedakâr, aile kurumu noktasında dertlenmiş, yüce ruhlu kurumlara ve insanlara teşekkürü bir borç bilirim. Karaman’ımız, “aile” noktasında dertlidir; hatta en dertli iller sıralamasında ilk on ilin içinde yer almaktadır.

Aile kurumuna yönelik tehditlerin artması, aile kurumunun gün geçtikçe çözülmesi, gençlerin evliliğe soğuk bakması bir il, bir ülke için en büyük kayıplardan biridir. Bir an önce aile kurumunu sağlamlaştıran önlemler alınmalı ve güçlü, huzurlu bir toplum için çalışmalar başlatılmalıdır; buna yönelik her türlü çalışmaları destekliyorum. Güçlü aileler güçlü toplumları oluşturur, aile pek çok alanda ciddi imtihanlarla karşı karşıyadır.

Okullarımızda görülen istenmeyen olayların temelinde aile kurumundaki sıkıntılar göze çarpar. Aile avuçlarımız arasından kayıp gitmektedir; aile hususi cennetimizdir ne yazık ki, çok çabuk cehenneme dönebiliyor. İnsan ahsen-i takvim suretinde sanatkârane yaratılmış, en güzel sanatlı bir şekilde yaratılan insan çok çabuk bozuluyor.

Beşikten mezara kadar insan aileye muhtaçtır. Kıymetli olan mücevherler bir korunağa ihtiyaç duyduğu gibi kâinatın en kıymetlisi insan da aile içinde korunur, muhafaza edilir. İnsanın muhafazası, korunağı, dayanağı ailesidir; insanın insanlığı ancak ailede gerçekleşir.

Meleklerin kendisine secde ettiği varlık insandır; insan, insanlıktan düştüğü zaman belhüm adall hayvandan daha aşağı oluyor. Ahsen-i takvim suretinde yaratılan insan, yaratılışını bozarsa hayvan bile olamıyor, hayvandan daha aşağı düşüyor. Gazze’de her on dakikada bir çocuk ölüyor ve çocuğa saldıran insan.

Çocuğa hayvan bile saldırmıyor, insan yapıyor bunu. İşte insan, insanlıktan düştüğü zaman canavara dönüşüyor. Rabbimiz, insanı aile içinde muhafaza etmiştir; bir insan için aile korunak, sığınak ve barınaktır.

Ailede sıkıntı varsa ileri yaşlarda patlak veriyor. En temel vitamin olan ailede arıza olduğu için on üç yaşındaki çocuk arkadaşlarını katletti. İnsanın insanlıktan düşüşü tehlikeli olduğu için Rabbimiz yüz binden fazla peygamber göndermiştir.

İnsanları uyarmak, hayvanlardan aşağı düşüşünü engellemek için peygamberler göndermiştir. Altmış üç sene aramızda yaşayan, nasıl bir insan olmamız gerektiğini Peygamber örnekliğinde bize gösterdi. Bu kadar cahil, karanlık bir dönemde Mekke’de bu kadar güzel bir insan nasıl yetişti?

Son peygamber insanlığa model, rehber olarak gönderildi. bir insanın başına gelecek her şey az çok peygamberimize yaşatılmıştır. Çocuklarda gençlerde Peygamber hakkında merak uyandırmalıyız.

Boşanmaların temelinde merhamet eksikliği vardır. Bencillik ve güçlü olmak insanlığa yutturulmuştur. Rabbimiz, eşleri birbirinin elbisesi olarak tasvir eder.

Araya kimse giremez, demektir. Karı koca birbirinin elbisesidir, araya kimse girmemelidir. Ruhen ve bedenen yapışık olmaları gerektiği vurgulanır.

İnsaniliklerin en güzel örneklerinden biri de 16.yüzyılda yaşanmıştır. İnsanların en az incitildiği dönemlerden biridir. Anne anne gibi baba baba gibi olur kendi pozisyonunun hakkını verirse ailede problemler olmaz, aile güçlenir, Mevlanalar ve Fatihler yetişir.

Bodrumların kokmasının sebebi güneş görmediğindendir. Bodrumlardan çıkıp güneşe yüzümüzü çevirmemiz gerekiyor. Peygamber Efendimizi iyi tanımalıyız, bir koca olarak vaziyeti şablon gibi önümüzde durmalı, mukaddes eteğine tutunmalıyız.

Tanzimat’la beraber medeniyeti elden kaçırmışız. Pek çok alanda gerilemeye girmişiz; kaba, çirkin şeylerden hoşlanmaya başlamışız, güzel şeylerden lezzet alamaz olmuşuz. Medeni seviye gitmiş.

Suizan üzerine kurulu evlilik olmaz, çiftler iki düşman değildir. Kızınızı kışkırtmayın. Ben senin arkandayım diyen babanın kızını diri diri toprağa gömen babadan farkı yoktur.

Çok önemli olaylarda bir baba kızının arkasında olmalı, yoksa olmamalı. Gömleğin ilk düğmesini yanlış iliklerseniz diğerleri de yanlış olur, kızın gideceği yeri mayın tarlası gibi görürseniz kuşkuyla suizanla bakarsanız olmaz.