PKK'nın gerçek bitişi

Şu sıralar siyaset elitlerinin dilinde "PKK’nın feshi" var. "Terörsüz Türkiye" planı ile yarım yüzyıllık bir örgütün oradan kalkacağı konuşuluyor. PKK dünyadaki benzerlerinden epeyce geç bir tarihte feshini ilan ediyor.

Öcalan’ın çağrısıyla "fesih kongresi" toplayan PKK’nın üst düzey isimlerinin İmralı’ya götürülmeleri, adada Öcalan’la yapıgörüşmeler ve 7595 sayılı (çerçeve yasa) ile örgütün silahları teslimiyle, nihai bitişinin MGK kararıyla tespiti, aktüel tartışmanın merkezinde yer alıyor. Her siyasal örgütün kuruluşu kamuoyunca bilinir. Zira bir örgütün kuruluşunu ilan etmek gurur dolu bir süreçtir.

Türkiye’de THKO’dan PKK’ya, THKP-C’den Devrimci Sol’a bu böyledir. Ancak "bitiş" veya "fesih" bahsi pek böyle değildir. Zira bu, bir dönemin kapandığının ve umumiyetle siyasal hedeflere ulaşılamadığının da kabulü anlamına gelir.

Bu yüzden pek çok siyasi örgüt, "pratikte" sona ermiş; bir "kapanış kongresi" topla-ya-mamıştır.  1968 hareketinin ürünleri olan "devrimci şiddet" veya "ulusal kurtuluşçu" örgütler içerisinde PKK özel bir yer kaplar. 1978’de Diyarbakır’da bir köyde kurulan örgütün kurucuları üniversite öğ. PKK, militan silahlı mücadele çizgisi ile dört ayrı ülke sınırları içinde "bağımsız devlet" kurma hedefi, bu devletlerin sınırları içinde hareket etme kapasitesi ile bu dört devlete yönelik emperyalist-siyonist planlarının sağladığı olanaklar ile tanımlanabilir.

ABD’nin hedefinde -1990’lardan bu yana- Irak, Suriye ve şimdi İran’ın olduğu düşünüldüğünde, PKK’nın olanakları daha iyi anlaşılır. PKK’nın bitip bitmeyeceği, gerçek bitişi MGK karar alsa da tartışılmaya devam edilecektir. Zira Suriye’de PYD, İran’da PAK-PJAK gibi adlar almış, Türkiye’de KADEK ve KCK olmuş, geniş çapta organizasyon ile am üç kuşak boyu devam etmiş bir silahlı eylem örgütü gerçeği ile yüz yüzeyiz.

Bunun milyonlarca insanı içine alan bir sosyal bağlar ve kültür anlamına geldiği de unutulmamalıdır. Ancak PKK’nın bitişini 2024 fesih kongresi veya 18 Ağustos 2026 tarihi ya da MGK’nın bu Eylül-Ekim ayı içinde alması muhtemel "fesih kararı" ile anmak yanıltıcı olabilir. PKK daha önceden tasfiye olmuş olabilir.

Bu tasfiyeyi, 1993 ateşkesi ile başlatanlar vardır. Zira PKK, "siyaset yapma iradesi"ni bu tarihte ilan etmiştir. Öcalan, "silahları bırakma" iradesini bu tarihte beyan etmiştir.

Kimileri ise bu tarihin 1999 olduğu görüşündedir. Öcalan’ın yakalanması ile İmralı’dan militanlarına, "Türkiye’yi terk et" çağrısı yapması, PKK’nın bitiş tarihi olarak kabul edilir. Ancak PKK sonra yeniden canlanmıştır.

İktidara henüz gelmiş AKP’ye karşı "MGK’nın savaş kararı"nın Kandil’e iletilmesi 4-5 yıldır ilan edilmiş tek taraflı ateşkes sona ermiş, silahlı mücadele yeniden başlamıştır. Bunu, 2014 yılındaki "Hendek Savaşları" izlemiştir. PKK’nın "sahadan tasfiyesi" ya da "eylem yapamaz hale gelmesi"nin savaş teknolojisinin geliştiği 2016 yılı ve sonrası ile açıklayanlar da vardır.

Sahiden de PKK, İHA ve SİHA operasyonları sonrası Türkiye’de adeta silinmiş, eylem yapamaz hale gelmiştir. Bu yüzden bazı milliyetçiler, "örgütün zaten tasfiye olduğunu, açılım sürecine gerek olmadığını" savunmaktadırlar.                          Sovyetler Birliği’nin dağılması ve sosyalizmin çözülüşünden sonra PKK’da bir "anlam krizi" yaşandığını bizatihi Öcalan söylemiş, "PKK’nın daha sonra birbirini tekrar eden eylemler yaptığını" ve "varlığının gereksiz hale geldiğini" eklemiştir.

Bu "eski hakikatlar", PKK’nın bitişinde unutulmaması gereken başka kesitlerdir. "Bağımsız Birleşik Kürdistan"dan "Demokratik Özerklik’e, "Rojava’da Kanton Yönetimi"nden "Demokratik Cumhuriyet"e, oradan "Komünalizm"e PKK’nın kısa özeti budur. Bu konuya devam edeceğiz.