Istanbul Painters Club, Atina Platforms Project 2026’da

Istanbul Painters Club, 17–20 Eylül 2026 tarihleri arasında Atina’da düzenlenecek Platforms Project – Independent Art Fair 2026 kapsamında, “Forms of Resilience” (“Dayanıklılık Biçimleri”) başlıklı sergisiyle yer alıyor. Sergi, Furkan Akhan, Cemile Çolak, Burhan Kum, Djochkoun Sami ve Şevket Sönmez’in çalışmalarını bir araya getiriyor. Bu yıl 14.

kez düzenlenen Platforms Project, bağımsız sanat ortamına, sanatçı kolektiflerine, platformlara ve sanatçı inisiyatiflerine odaklanan uluslararası bir buluşma niteliği taşıyor. 17–20 Eylül 2026 tarihleri arasında Atina’daki Yunan Parlamentosu Tütün Fabrikası’gerçekleşecek etkinlik, 22 ülkeden 66 sanat platformunu ve 1.100’ün üzerinde sanatçıyı bir araya getiriyor. Sergilerin yanı sıra performanslar, konuşmalar, sunumlar, atölyeler, eğitim programları ve rehberli turlardan oluşan kapsamlı bir paralel programa da ev sahipliği yapıyor.

2013 yılından bu yana her yıl gerçekleştirilen Platforms Project, geleneksel sanat fuarı modelinden farklı olarak bağımsız sanatçı oluşumlarını ve kolektif üretim biçimlerini odağına alıyor. Uluslararası bağımsız sanat ortamındaki güncel üretimleri görünür kılmayı amaçlayan proje; sanatçılar, küratörler, teorisyenler ve bağımsız sanat inisiyatifleri arasında yeni iletişim ve iş birliği kanalları oluşturmayı hedefliyor. Sanatın izleyiciye ulaşım yollarının tüm dünyada sermaye tarafından belirlendiği bir çağda Platforms Project, nefes açıcı bir alternatif oluşturuyor.  Istanbul Painters Club’ın Platforms Project 2026 için hazırladığı “Forms of Resilience”, sanatçının görünürlük alanından geri çekildiği dönemleri bir kesinti olarak değil, yeni düşünme ve üretme biçimlerinin ortaya çıkabileceği yaratıcı süreçler olarak ele alıyor.

Sergi, bir taraftan, hızın ve sürekli görünür olmanın giderek belirleyici hâle geldiği, diğer yandan sanatçı üzerindeki siyasi ve ekonomik baskının yoğunlaştığı günümüz kültür ortamında, resmin sessiz ama ısrarlı direnişine odaklanıyor. Atölyeyi bir düşünme, deneme ve yeniden yapılanma alanı olarak ele alan proje, sanatsal pratiğin değişen kültürel ve ekonomik koşullara rağmen sürdürülmesini bir tür sessiz direnç ve süreklilik biçimi olarak öneriyor.